2020/01/11 – MVC Peer (2) – STALVOC Dames B (3)

Onze STALVOC Dames B op bezoek in Peer.

Dit keer met maar liefst 11 speelsters om in te zetten. Welkom ook aan Elien en Dina…

Het is niet redacteur’s gewoonte om de scheidsrechter te bekritiseren, maar dit keer moest hij toch een kleine uitzondering maken. De dertig kleinere fouten die de man op de stoel blies, zet onze verslaggever niet in het verslag (het zou echt té lang worden maar de eerste en de laatste mogen niet onbeschreven blijven ! We zijn trots op onze sport en mogen dat dan ook van iedereen in de zaal verwachten .. dus zeker ook van een “hogergeplaatst” toeschouwer.

De wedstrijd begon met een ferm scheve noot : “ons Hanne” – een voorbeeldige kapitein – won de toss en koos voor de opslag. De coaches vullen vervolgens hun opstellingsbriefje in maar de scheids – begrijpe wie begrijpe kan – geeft aan de tafel door dat Peer de opslag heeft. Foutje op de tablet … met ongeveer 10 minuten oponthoud tot gevolg. Er werden veel mogelijke oplossingen naar voren geschoven .. de ene al “dwazer” dan de andere zoals (hou je vast) de tablet ondersteboven draaien en omgekeerd markeren, de scheidsrechtersstoel aan de andere kant van het terrein zetten, .. Het werd uiteindelijk : opslag voor de thuisploeg en deze foutief toegewezen opslag werd vakkundig in het net geserveerd.Zo gezegd zo gedaan, wat een start.

Niet veel later viel onze STALVOC-motor stil, ons vertrouwen viel weg en we geraakten in een diep dal. Dat de scheids ons bijwijlen “een handje hielp”, volstond niet. De thuisploeg – ouder en ervaren – maakte gehakt van de jonkies uit Stal. Daar konden ook Dina en Elien niets aan veranderen.

In de 3de set (set 1 en set 2 verloren wij met respectievelijk 17 en 18 puntjes) leek bij 10-4 en 16-10 de wedstrijd gespeeld. Maar dan kennen ze onze STALVOC-Dames B niet .. Er werd geknokt en gevochten, gelachen en geknald … en wij kwamen terug .. puntje voor puntje. Deze set werd na een prachtinspanning binnengehaald met 20-25 ! Waaaauw !

In de 4de set gingen wij op ons elan verder en knalden de hoekspeelsters er niet naast. Anouk en vooral Amelie hielden ons recht en nu zij de hulp kregen van Kato, Mirte en Franne, kwamen de punten snel op het bord. Liese stuurde het achterveld, Hanne verdeelde netjes en de aanvalsters scoorden vlot .. héél vlot zelfs .. een droge 12-25 leidde ons naar de tiebreak. Die verliep mega-spannend en het laatste punt moest zowaar herspeeld worden .. de scheids floot eerst de match af, maar gaf – na protest (terecht eigenlijk) – toch “tussen twee”. Mirte met knikkende knieën terug naar de service .. maar ze deed het met brio want niet veel later stormden wij met z’n allen het veld op : met 13-15 haalden wij de tiebreak binnen.

Dat heet “door het piepkleine oogje van een miniem naaldje kruipen” maar wat is Johan trots op zijn jonkies (en Sabine en Hanne 😉) !!

Bedankt nogmaals Johan voor het alweer levendige verslag .. zelfs bij het lezen, bekruipen ons de zenuwen .. wat een spanning moet dat geweest zijn !
#STALVOC#bluelooksgoodonyou#sportersbelevenmeer